BPM Finder: tempo i tonacja utworu

Przeciągnij utwór do narzędzia powyżej albo kliknij „Wybierz utwory” i wskaż plik. Po kilku sekundach w jego wierszu pojawią się BPM, tonacja, tonacja równoległa i kod Camelot. Kolejne utwory możesz dodawać w każdej chwili, każdy dostaje własny wiersz.

BPM (beats per minute) to liczba uderzeń na minutę, czyli tempo utworu. Przy 120 BPM wypadają dwa uderzenia na sekundę, typowe tempo muzyki tanecznej, a ballady mają zwykle 60–80 BPM. Żeby policzyć tempo ręcznie, licz uderzenia przez 15 sekund i pomnóż wynik przez 4.

Wiele utworów da się liczyć w dwóch tempach: drum and bass jako 87 albo 174 BPM, a wolną balladę jako 70 albo 140. Programy, które różnią się dokładnie dwukrotnie, liczą ten sam puls inaczej, dlatego pod każdym BPM widać połowę i podwojenie. Wybierz wartość, którą zwykle podaje się w danym gatunku.

Najprościej dodać utwór do narzędzia powyżej: tonacja pojawi się obok BPM, np. G-dur albo e-moll. Na ucho szukaj toniki, czyli dźwięku lub akordu, na którym utwór brzmi stabilnie i do którego wraca melodia. Często jest to akord kończący piosenkę. Jeśli to akord molowy, np. a (Am), utwór jest zapewne w tonacji a-moll, a jeśli durowy, np. C, w tonacji C-dur.

To tonacje równoległe: mają te same dźwięki i te same znaki przykluczowe, tu jeden krzyżyk (fis). O tym, czy utwór brzmi durowo, czy molowo, decydują akordy i melodia, a niektóre piosenki brzmią dwuznacznie. Dlatego pod wynikiem zawsze widać tonację równoległą: przy G-dur jest to „Równoległa: e-moll”. Na kole Camelot obie mają ten sam numer, 9B i 9A, więc utwór dobrze miksuje się z każdą z nich.

Koło Camelot nadaje każdej tonacji numer od 1 do 12 i literę: A dla tonacji molowych, B dla durowych. 8B to C-dur, 8A to a-moll, a 9B to G-dur. Utwory z tym samym kodem, z sąsiednimi numerami albo z tym samym numerem i drugą literą zwykle dobrze brzmią razem, więc kody szybko podpowiadają, co z czym zmiksować.

Najpewniejsze wyniki dają utwory z równym rytmem i wyraźną tonacją. Każdy utwór dostaje jedno BPM i jedną tonację, wyznaczone na podstawie jego głównej części: gdy tempo przyspiesza albo pod koniec tonacja idzie w górę, zobaczysz wartości głównej części. Nagrania koncertowe z pływającym tempem, mowa, solówki perkusyjne i ambient mogą pokazać „Brak stałego rytmu” lub „Niejasna tonacja”. Gdy wynik jest ważny, sprawdź go na ucho, np. grając razem z nagraniem w wykrytej tonacji.

Tak. Wybierz lub przeciągnij dowolnie wiele plików. Są analizowane po kolei, w kolejności dodania, a wynik każdego utworu pojawia się, gdy tylko jest gotowy. W trakcie możesz kliknąć „Dodaj utwory”. „Zatrzymaj” usuwa bieżący utwór i te, które czekają w kolejce, a gotowe wyniki zostają i „Eksportuj CSV” zapisze je wszystkie.

Zapisz listę przyciskiem „Eksportuj CSV”, żeby posortować ją w arkuszu, albo kliknij „Zmień tonację lub tempo” obok utworu. Otworzy się on w narzędziu do zmiany tonacji bez ponownego wybierania pliku. Tam przeniesiesz go do tonacji wygodnej dla głosu lub instrumentu, zmienisz tempo i zapiszesz w MP3 lub WAV.

Pliki audio MP3, WAV, M4A, FLAC i OGG oraz popularne pliki wideo, np. MP4, MOV i WebM, z których analizowana jest ścieżka dźwiękowa. Każdy plik może mieć do 500 MB.

Nie. Przeglądarka otwiera i analizuje każdy plik na Twoim urządzeniu, nic nie trafia na serwer. Lista zostaje w tej karcie, gdy przechodzisz między stronami serwisu, a po odświeżeniu lub zamknięciu strony znika. Narzędzie jest darmowe i działa bez zakładania konta.